منتقد ادبی با تاکید بر وسعت اطلاعات «جواد مجابی» در حوزه ادب و هنر بعد از مشروطیت، گفت: او در حوزه‌های مختلف ادبیات، نقاشی، روزنامه‌نگاری و هنرهای تجسمی نقش داشت.
به گزارش عصر تشکل، محمود معتقدی در گفت‌وگو با ایرنا، با تاکید بر اینکه جواد مجابی در حوزه‌های مختلف ادبیات، نقاشی، روزنامه‌نگاری و هنرهای تجسمی نقش داشت، ادامه داد: مجابی اهل آزار دیگران نبود، انسان خوبی بود و کار خود را می‌کرد، اطلاعات وسیعی از ادب و هنر بعد از مشروطیت داشت. مجابی در حوزه داستان‌نویسی و داستان کوتاه آثار متعددی دارد و من درباره یکی از کتاب‌هایش با عنوان کتاب «شب ملخ» که درباره بمباران صدام بود، نقد نوشتم.
این منتقد ادبی با تاکید بر اینکه شغل اصلی مجابی روزنامه‌نگاری، افزود: در روزنامه اطلاعات فعالیت می‌کرد، به یاد دارم در جوانی مسئول صفحه ادبی و هنر روزنامه اطلاعات بود. مدتی هم سردبیر مجله «دنیای سخن» بود؛ بعدها در حوزه‌های داستان‌نویسی، شاعری، نقد، طنز و نقاشی فعال بود.
«جواد مجابی» انسانی چندوجهی در حوزه ادبیات و هنر بود
معتقدی درباره فعالیت‌های متعدد جواد مجابی در حوزه ادب و هنر، گفت: سخنرانی‌های مختلفی درباره شخصیت‌ها داشت و انسانی چندوجهی در حوزه ادبیات و هنر بود. او فرهنگ‌مدار خوبی بود، آثار متعددی از او به جا مانده و البته اهل نظر می‌توانند بیشتر درباره او صحبت کنند. مجابی در محافل ادبی و فرهنگی شرکت داشت و انسانی بود که در مطبوعات همواره از او به نیکی یاد شده است.
این شاعر با اشاره به اینکه مجابی در حوزه شعر فعالیت داشت و منتقد ادبیِ دقیقی بود، افزود: اولین چهارشنبه هر ماه اغلب در جلساتی که در گروه «شعر معاصر» داریم شرکت می‌کرد؛ این جلسات هنوز هم برگزار می‌شوند.
جواد مجابی شاعر، نویسنده، منتقد ادبی و هنرهای تجسمی، نقاش، طنزپرداز و روزنامه‌نگار ایرانی
به گزارش ایرنا، جواد مجابی شاعر، نویسنده، منتقد ادبی و هنرهای تجسمی، نقاش، طنزپرداز و روزنامه‌نگار ایرانی روز شنبه ۱۴ شهریور پس از یک دوره بیماری درگذشت.
بر اساس اعلام خانواده مجابی مراسم وداع با او صبح چهارشنبه ۱۸ شهریور از ساعت ۹ تا ۱۱ صبح مقابل منزل این نویسنده در کوی نویسندگان برگزار خواهد شد و پس از برگزاری آیین وداع، پیکر او برای خاکسپاری به امامزاده طاهر کرج منتقل خواهد شد.
جواد مجابی ۲۲ مهر ۱۳۱۸ در قزوین به دنیا آمد. در آغاز دهه چهل در رشته حقوق و دکترای اقتصاد از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. در همان دوره کارشناس وزارت فرهنگ و هنر بود و به‌صورت حرفهای و مستمر به روزنامه‌نگاری و نویسندگی می‌پرداخت.
مجابی مدتی در روزنامه اطلاعات دبیر بخش فرهنگ و هنر نیز بود و با مجلاتی ادبی مهمی چون فردوسی، جهان نو، خوشه، آدینه و دنیای سخن همکاری داشت، این نویسنده، مدتی بعد زمان خود را به ادبیات و خلق رمان اختصاص داد و می‌توان گفت در چهل سال گذشته، آثاری که خلق کرده است، بیشتر در زمینه رمان و شعر شکل‌گرفته است.
جواد مجابی یکی از منتقدان مطرح در حوزه تجسمی بوده و در این زمینه آثار متعددی نوشته است، علاوه بر این آثار تولیدی متعددی در نقاشی و کاریکاتور از خود به‌جای گذاشته است، از جواد مجابی باتوجه‌به درون‌مایه بعضی از آثارش، به‌عنوان طنزپرداز ایرانی نیز یاد می‌شود.
جواد مجابی در سال ۱۳۵۴ برای روزنامه‌نگاری و فعالیت در این حوزه جایزه فروغ را دریافت کرد، پس از آن نیز در سال ۱۳۸۲ جایزه بیژن جلالی را برای نقد دریافت کرد.
جایزه آرش جشنواره تیرگان در ۲۰۰۸ تورنتو از دیگر جوایز این ادیب و منتقد هنری به شمار می‌رود.
«شناخت‌نامه احمد شاملو»، «شناخت‌نامه غلامحسین ساعدی»، «بنفشه‌های سراشیب»، «ایالات نیست‌درجهان»، «سرآمدان هنر نو»، «عبید باز می‌گردد»، «روزنامه مرد عزلت‌گزین»، «به قول مردم گفتنی» «باغ گمشده»، «از دل به کاغذ»، «گفتن در عین نگفتن»، «آینه بامداد» و... بخشی از آثار این نویسنده فقید هستند.